ไฮกุ-สกุณา
posted on 02 Oct 2011 20:07 by lileeldia in Aroma-of-thinkingสกุณาเอื้อนเอ่ย
ไพเราะเสนาะใจเหลือแสน
คงทำได้เพียงรู้
Tags: ธรรมะ, ไฮกุ0 Comments
ปักษาสวรรค์
บ่นเป็นกลอนไฮกุ
Recommend
- ไฮกุ-ใต้บัญชา
- ไฮกุ-นำหน้า
- ไฮกุ-ร้อยปี
- ไฮกุ-ฤดู
- ไฮกุ-ใครชนะ
- ไฮกุ-เหงา
- ไฮกุ-รส
- ไฮกุ-ไร้เจ้าของ
- ไฮกุ-เด็กน้อย
- ไฮกุ-ก้อนหิน
- ไฮกุ-เมฆดำ
- ไฮกุ-กลิ่นเหงา
- ไฮกุ-แปลงร่าง
- ไฮกุ-ดวงใจ
- ไฮกุ-รักไม่รู้โรย
- ไฮกุ-จุด
- ไฮกุ-เศษมณี
- ไฮกุ-ไม่นาน
- ไฮกุ-หัวอกเดียวกัน
- ไฮกุ-มิตรแท้
- ไฮกุ-ดินสอสี
- ไฮกุ-ดอกไม้แห่งความดี
- ไฮกุ-สามสหาย
- ไฮกุ-กลิ่นหนาว
- ไฮกุ-บานช้า
- ไฮกุ-มีนามหรือไร้นาม
- ไฮกุ-เก่า
- ไฮกุ-อ่อนแอ
- ไฮกุ-ฟองสบู่
- ไฮกุ-กลิ่น
- ไฮกุ-ซากเป็ด
- ไฮกุ-ไอน้ำ
- ไฮกุ-สัญญาหรือสายลม
- ไฮกุ-สกุณา
- ไฮกุ-เวลา
- ไฮกุ-น้ำหนักของใจ
- ไฮกุ-บางครั้งเราก็ลืม
- ไฮกุ-พระอาทิตย์ดวงนั้น
- ไฮกุ-ปั้นเมฆ
- ไฮกุ-ทาสผู้ซื่อสัตย์
- ไฮกุ-ในกำมือ
- ไฮกุ-เรากับเขา
- ไฮกุ-เหมือนจะชั่วนิรันดร์
- ไฮกุ-กลางวันกลางคืน
- ไฮกุ-ผู้ยิ่งใหญ่